C-708/25 Koinopraxia Blue Star Ferries
Dit fiche is slechts een samenvatting. De verwijzingsbeschikking is bepalend
Zie bijlage voor de verwijzingsuitspraak, en klik hier voor het dossier van het Hof van Justitie [voor zover beschikbaar].
Termijnen: Motivering departement: 27 februari 2026 Schriftelijke opmerkingen: 13 april 2026
Trefwoorden: omvang schadevergoeding, aansprakelijkheid vervoerders passagiers
Onderwerp: Verordening 392/2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen: artikel 1, lid 1, onder a] en b], en lid 2, artikelen 2 en 3 en bijlage Ι: artikelen 1 t/m 4, 6, 7 en 14.
Verzoeker is een Duitse man, die in Griekenland met een passagiersboot werd vervoerd naar een eiland. Bij het ontschepen is verzoeker op een natte loopplank zonder waarschuwingsborden ten val gekomen en is zijn knie ernstig beschadigd [met blijvende invaliditeit]. Verzoeker vordert schadevergoeding van twee betrokken vennootschappen, en stelt dat zij de veiligheidsvoorschriften hebben geschonden. De verwijzende rechter vraagt het Hof om uitleg en toepassing van verordening 392/2009, met name van het begrip ‘verlies geleden als gevolg van het overlijden of persoonlijk letsel van een passagier veroorzaakt door een scheepvaartincident’ in de zin van artikelen 3 en 14 van de bijlage.
Prejudiciële vragen: 1. Dient het begrip „verlies”, geleden „als gevolg van [...] persoonlijk letsel van een passagier” door een scheepvaartincident als bedoeld in artikel 3, leden 1 en 2, en lid 5, onder d], van bijlage I bij verordening [EG] nr. 392/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen, aldus te worden uitgelegd dat het betrekking heeft op: i] elke vermogensschade, met name bij invaliditeit de vermogensschade die volgens de gebruikelijke gang van zaken zal optreden doordat de mogelijkheden en vooruitzichten van het slachtoffer op toekomstige professionele, financiële en sociale ontwikkeling kunnen teruglopen, zelfs wanneer deze „schade” geen op voorhand bepaald gederfd inkomen betreft? ii] elke immateriële schade van een passagier ten gevolge van een door een scheepvaartincident veroorzaakt persoonlijk letsel, zoals het niet in geld uit te drukken lijden van het slachtoffer wegens langdurige ondraaglijke pijn, de operatie en voortdurende behandelingen die het heeft ondergaan, het wegvallen van zijn zelfredzaamheid, van zijn vermogen om auto te rijden en te werken, alsook de substantiële ineenschrompeling van zijn sociale leven en de zware mentale belasting als gevolg van zijn verwondingen?
2. Indien het antwoord op bovenstaande vragen bevestigend luidt, welke criteria dient de nationale rechter op grond van artikel 14 en artikel 3, leden 1 en 2 en lid 5, onder d], van bijlage I bij verordening nr. 392/2009 dan in aanmerking te nemen om bij persoonlijk letsel van een passagier door een scheepvaartincident de schadevergoeding vast te stellen die verschuldigd is enerzijds wegens de vermogensschade ten gevolge van het feit dat de mogelijkheden en vooruitzichten van het slachtoffer op verdere professionele, financiële en sociale ontwikkeling teruglopen, en anderzijds wegens diens immateriële schade?
3. Dient artikel 14 van bijlage I bij verordening nr. 392/2009 aldus te worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een passagier vorderingen tot genoegdoening voor schade die hij heeft geleden wegens persoonlijk letsel ten gevolge van een scheepvaartincident, cumulatief of alternatief met bepalingen van verordening nr. 392/2009, baseert op andere bepalingen dan die van de verordening, zoals bepalingen van het nationale recht, met name wanneer laatstbedoelde bepalingen voorzien in vergoeding van schade die niet wordt bestreken door en niet is begrepen in het begrip „verlies” in de zin van artikel 3, leden 1 en 2 en lid 5, onder d], van bijlage I bij verordening nr. 392/2009?
Aangehaalde [recente] jurisprudentie: -
Specifiek beleidsterrein: IenW
