C-773/25 Zurich Insurance 

Prejudiciële hofzaak

Dit fiche is slechts een samenvatting. De verwijzingsbeschikking is bepalend

Zie bijlage voor de verwijzingsuitspraak, en klik hier voor het dossier van het Hof van Justitie (voor zover beschikbaar).

Termijnen: Motivering departement:     9 februari 2026
Schriftelijke opmerkingen:                     26 maart 2026

Trefwoorden: rechterlijke bevoegdheid
Onderwerp: Verdrag van Lugano: artikel 22, punt 5.

Verzoeker ‘GL’ was als bestuurder en aandeelhouder betrokken bij een Ierse vennootschap ‘SJ Investments’. Na een aantal onsuccesvolle investeringen in de Noorse vennootschap RenoNorden, wilde de vennootschap haar verliezen terugvorderen. Zij droeg haar vorderingen eerst over aan haar in Ierland gevestigde dochteronderneming (‘SJI Equities’). SJI Equities verloor de rechtszaak en werd veroordeeld tot het betalen van gerechtskosten aan de bestuursleden van RenoNorden. Omdat betaling uitbleef, heeft de verzekeringsmaatschappij ‘Zurich Insurance’ de gerechtskosten betaald, en zij vorderen in deze zaak terugbetaling van de kosten bij GL. GL stelt een negatieve verklaring in bij de Ierse rechtbank. De vraag is of de Ierse rechter bevoegdheid toekomt op grond van artikel 22, punt 5 van het Verdrag van Lugano.

Prejudiciële vraag: 
Dient een procedure waarin een derde partij voor de rechter van de woonplaats van de eiser (in dit geval Ierland) een negatieve verklaring vordert dat hij jegens deze eiser niet ter zake van onrechtmatige daad aansprakelijk is voor enig verlies, schade, kosten of uitgaven die de eiser (als verzekeraar) heeft opgelopen voor een bedrag dat overeenkomt met de kosten van de procedure in Noorwegen waarin de behandelende rechter een beslissing inzake de kosten heeft genomen ten gunste van de bij de eiser verzekerde partijen, te worden aangemerkt als een procedure „voor de tenuitvoerlegging” van die beslissing in de zin van artikel 22, punt 5, van het Verdrag van Lugano, zodat de rechters van de staat waarin die beslissing werd gegeven (in dit geval Noorwegen) hiervoor bij uitsluiting bevoegd zijn?

Aangehaalde (recente) jurisprudentie: C-722/17; C-189/87; C-261/90 .

Specifiek beleidsterrein: JenV